Understanding Prejudice
Understanding Prejudice
Return Home

Reading Room

Exercises and Demonstrations
Multimedia Center
Teacher's Corner
Directory of Experts
Organizations
Links on Prejudice
About Us
Privacy Policy
Contact Us

Reading Room
Sayfa 1: Önyargı Psikolojisi: Genel Tanıtım

III. Ayrımcılık

Birçok ülke son elli yılda medeni hak yasalarını çıkarttıkları halde, ayrımcılık bütün dünyada ciddi bir problem olmaya devam etmektedir -- eşitlik idealini alenen onaylamış olan demokratik ülkelerde bile. Örneğin, aşağıdakiler Amerika Birleşik Devletleri’nde ortaya konulmuş birkaç ayrımcılık örneğidir:
  • Amerikan Tıp Enstitüsü tarafından yüzden fazla araştırmanın yeniden incelenmesi sonucu, ayrımcılığın sağlık konusunda ırksal eşitsizliklere katkıda bulunduğu, ve kanser, kalp krizi, şeker ve H.I.V’den ölme oranlarının azınlıklar içinde daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır (Smedley, Stith, & Nelson, 2002).

  • İspanyollar ve zenciler aynı evi almak için beyazlardan 3,000 dolar daha fazla harcarlar (Yinger, 1995), aynı suç için siklikla beyazlardan daha ağır cezalara çarptırılırlar (Mauer, 1999) ve genelde iş başvurularında işe alınma olasılıkları karşılaştırılabilecek nitelikteki beyaz adaylardan daha düşüktür (Turner, Fix, & Struyk, 1991).

  • Kadınlar bir erkeğin kazandığı her bir dolara karşılık olarak ortalama 0.76 dolar kazanırlar (Bowler, 1999) ve iş alanında kadınlar kazanç farki nedeniyle yapilan odemeler yüzlerce milyon doları bulacak kadar ayrımcılığa maruz kalırlar (Molotsky, 2000; Truell, 1997).

  • A.B.D. Adalet Bakanliginin yaptığı bir çalışma özürlü kişiler için erişim imkanlarının incelenen yerleşim yerlerinin %98’inde ihmal edildiğini göstermiştir. (Belluck, 1997).
Ayrımcılığın yaygınlığına rağmen, ortadan kalkmasının önündeki en büyük engellerden biri garip bir şekilde insanların bunun varlığını kişisel boyutta farketmekte zorlanmalarıdır. Bunun böyle olmasının nedeni nedir? Birincisi, kişiler kendilerinin kontrol grubu olarak hareket edip, daha ayrıcalıklı bir grubun mensubu olsalar daha mı iyi muamele göreceklerini test edemezler (Fiske, 1998). İkincisi, ayrımcılığı tek bir örnek yerine topluca farketmek daha kolaydır çünkü tek bir örnek olduğunda başka şekillerde açıklaması kolaydır (Crosby, 1984). Üçüncüsü, kişiler başkaları tarafından kötü muamele gördükleri ya da içinde bulundukları durumu kontrol edemedikleri gibi duygulardan uzaklaşmak için ayrımcılığı inkar edebilirler (Ruggerio & Taylor, 1997; Taylor, Wright, Moghaddam, & Lalonde, 1990). Bu nedenler ve diğer nedenlerin sonucu olarak, kadınlar ve azınlıklar ayrımcılığı kendilerine yapılan kişisel birşeyden çok gruplarına karşı olarak görebilirler (Crosby, 1984; Taylor, Wright, & Porter, 1994).


Önceki sayfa
Sayfa 20/27
Sonraki sayfa